یک هفته غیبت داشتم و نتیجه اش شد مسافرت به سه استان زیبای لرستان و همدان و کرمانشاهبا همسر و دو تا دخترا خانوادگی روونه سفر شدیم و الحق که خوش گذشت همسر بسیاااااااار پایه و خوش ذوقی کرد اصلا به خاطرذ اخلاق خوبش به همه ی ما خوش گذشت از این سه استان به همدان رتبه یک و بعد لرستان و بعد کرمانشاه هر کدام دو روز موندیم و خیلی فشرده جاهای دیدنی رو دیدن کردیم دو تا دخترا هم خدایی پایه بودند و کمتر نق میزدند همه ی اینها یک طرف رفتن به آبشار وارک لرستان هم یک طرف به معنای واقعی فکر میکردیم خانوادگی میمیر

برگشتم اما چون یک هفته نبودم حسابی میز کارم پر از گزارش و نامه شده بود که باید بهش رسیدگی میکردم که هنوزم درست کارهامو پیش نبردم که البته طبیعیه داشتم از آبشار وارک میگفتم اونقدر اون روز با اینکه ما صبح زود حرکت کردیم گرم و طاقت فرسا بود که ترجیح دادیم نیمه های راه برگردیم آن هم با فصاحت تمام شهرهایی مثل لرستان و شهرهای شمالی کشور از لحاظ شهرسازی ضعیف و منابع طبیعی هم که دارند به لطف خداوند تبارک نصیب این شهرها شده وگرنه این شهرها اگر منابع طبیعی مثل آبشار و دریا و جنگل نداشتند به معنای واقعی کل

توی خواب خیلی گریه کردم پدر حالت افسردگی داشت توی عالم خواب پدر مارو ترک کرده بود یعنی خانواده رو ترک کرده بود نه اینکه مثلا زن جدید گرفته بود نه یه جور ترک با حالت قهر و دلخوری مثلا پدری که خونه و زندگی رو ترک کرده و رفته و حالش هم خوب نیست یعنی دوران افسردگی رو طی میکنه اما حاضر هم نیست که برگرده به خانواده اش دقیقا حس و حال بابا توی خواب همین بود نمیخواست به ما برگرده من بهش گفتم بابا بیا خونه ما بچه هاتیم و با حالت دلمردگی گفت من خونه و زندگی دارم دیگه

همیشه منتظر فرصتی بودم که توی این وبلاگم سرگذشتم رو مجددا بنویسم هنوز حسرت وبلاگی که رمزشو یادم رفت میخورم من چقدر دوسش داشتم و من از بچگی های فاطمه چقدر خاطره ها نوشتم چه اشک ها و چه لبخند هایی توی وبلاگم گنجونده شده بود اما خب تمام شد گرچه خاطره ها همیشه تو ذهن میمونه آبان سال 86 استخدام شرکت شدم و برای آموزش باید 2 ماه را هتل میموندم توی اون دوماه تو معجزه عشق رو برای همیشه در دلم نهادینه کردی تو به من فهموندی که میشه به خاطر کسی بمیری اما زنده باشی تو